و غرض اليه : آرزومند شد بسوى او و مشتاق گرديد . و غرض من هؤلاء اليه : آرزومند شد از آن جماعت بسوى او . و نيز غرض : تافتگى گردن . غرض ( qaraz ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مراد و مقصود و قصد و آهنگ . و حاجت و ريژ . و اراده و آرزو و كام . و كينه و بدخواهى و قصد بد . و اهل غرض : مردمان بدخواه و كينه‌ور . و با غرض : از روى قصد و اراده . و بدخواه و با كينه و بد فطرت و بد نفس . و بىغرض : بىعزم و بىاراده . و صادق و خالص و بىعلاقه و بدون و قصد و بدون خودخواهى . و غرض خفى : كينه و بدخواهى نهفته و پوشيده . و غرض داشتن : قصد داشتن و مراد و مقصود داشتن . و كينه داشتن . و غرض كردن : آزردن و ظلم و تعدى رسانيدن . و قصد كردن . و ضديت كردن . و حسد بردن . و شعبده به كار بردن براى خرابى ديگرى . و كينه ورزيدن . غرض ( qarez ) ص . ع . منضجر . و مخوف . و ملول و بستوه آمده . و مشتاق . غرض ( qeraz ) م . ع . غرض الشيئ غرضا و غراضة ( از باب كرم ) : ترو تازه گرديد آن چيز . غرض آشنا ( qaraz - cn ) ص . پ . شريك و وابسته . و غرضمند . غرض آلودگى ( qaraz - ludagi ) ا . پ . آلودگى بخودكامى و خودخواهى . غرض آلوده ( qaraz - lude ) ص . پ . خود خواه و آلودهء بخودكامى . غرض‌آميز ( qaraz - miz ) ص . پ . بد قصد و بد نيت و بد فطرت . غرضان ( qorz n ) و ( qerz n ) ع . ج . غرض . غرضان ( qorz ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : تجاويف دو طرف قصبة الانف . غرضانه ( qaraz ne ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بد خواهانه و بطور بد خواهى . و بىغرضانه : صادقانه و خالصانه . غرضة ( qerzat ) و ( qorzat ) ا . ع . پيش بند پالان شتر بمنزلهء تنگ مر زين را . ج : غرض و غرض . غرض جوى ( qaraz - juy ) و غرضمند ( qaraz - mand ) ص . پ . خود خواه و خودكام . غرضمندى ( qaraz - mandi ) ا . پ . خودكامى . غرضوف ( qorzuf ) ا . ع . غضروف . ج : غراضيف . غرضوفان ( qorzuf ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو چوب كه به چپ و راست و بوسط و مؤخر پالان شتر بندند . غرطمانى ( qortom niyy ) ا . ع . جوان نيكو روى . غرغاب ( qarq b ) ا . پ . شور و فرياد و غوغا . و گرداب و غرقاب . غرغان ( qarq n ) ا . پ . ديگ آشپزى . غرغاو ( qarq v ) ا . پ . گاو دشتى و گاو ميش . غرغر ( qar - qar ) ا . پ . غلطك يعنى ابزارى از چوب كه ريسمانى بر بالاى آن اندازند و دول آب و مانند آن را از چاه و جز آن بمدد وى كشند . غرغر ( qor - qor ) ا . پ . دبه خايه و مفتوق و مبتلا بفتق يعنى كسى كه خايهء وى بزرگ و پر باد شده باشد . و سخنى كه از روى قهر و خشم كسى در زير لب گويد . غرغر ( qerqer ) ا . ع . ماكيان حبشى . و ماكيان دشتى و قرقاول . و نام گياهى . غرغرة ( qarqarat ) ا . ع . آواز با گرفتگى گلو . و آواز جوش ديگ . و چينه دان مرغ . و شكستگى استخوان بينى . و سر شيشه . و حكايت آواز شبان در حلق . و غرغره . غرغرة ( qarqarat ) م . ع . غرغر غرغرة : آب گردانيد در گلو و غرغره كرد . و غرغر فلان : آمد و شد كرد آواز در حلق فلان . و غرغر انفه : شكست استخوان بينى آن . و غرغر القارورة : شكست سر شيشه را . و غرغر فلان : نزديك بمرگ رسيد فلان . و غرغر الرجل : گلو بريد آن مرد را . و غرغر فلانا بالسنان : بنيزه زد در گلوى فلان . و غرغر اللحم : آواز برآورد گوشت وقت بريان كردن . و غرغر الروح : آمد و شد كرد روح در گلو . و غرغر الراعى بصوته : گردانيد شبان آواز را در گلوى خود . غرغرة ( qerqerat ) ا . ع . واحد غرغر يعنى يك عدد ماكيان صحرائى و يا دشتى . غرغرة ( qorqorat ) ا . ع . سپيدى پيشانى اسب . و مرد بزرگ قدر شريف . و چينه‌دان مرغ . غرغره ( qarqare ) ا . پ . غرغر و غلط آب كشى . غرغره ( qar - qare ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آب و هر داروى مايعى كه در گلو گردانيده سپس بخارج ريزند . غرغره ( qorqore ) ا . پ . دبه خايه و مفتوق . و فتق . و سخنى كه از روى قهر و خشم كسى در زير لب گويند . غرغريات ( qorqoriyy t ) ا . ع . شتران نجيب . غرغشه ( qarqace ) ا . پ . خرشه و شلتاق و خصومت و مجادلهء با كسى بىسبب و بدون موقع . غرغن ( qarqan ) و ( qarqen ) ا . پ . يك نوع پوستى غير از كيمخت . و ساغرى كه از آن كفش دوزند .